Jak zostaje się paulistą?
Aby uformował się paulista, przede wszystkim potrzebny jest… palec Boży. To Pan Bóg wybiera kogo chce i daje mu znać w duszy: „Chodź za Mną! Chciałbym, abyś wziął udział w mojej misji”. Oczywiście potrzeba trochę wysiłku, aby ten głos rozpoznać, i odwagi, aby poczuć się adresatem Bożego zaproszenia.
Przyszłemu pauliście Jezus Chrystus szepcze jeszcze:
„Zrób coś, aby Ewangelia zyskała więcej miejsca w środkach społecznego przekazu. Zagospodaruj nowe możliwości techniczne dla budowania królestwa Bożego na ziemi.
Popatrz na mojego szaleńca – świętego Pawła. Chciałbym cię uczynić tak wielkim świętym, tak podobnym do Mnie i tak apostolsko gorliwym, jak dzięki mojej łasce stał się Apostoł Narodów”.
Cichym głosem Boskiego Mistrza jest także dające o sobie znać umiłowanie Pisma Świętego i Eucharystii – tej sprawowanej i adorowanej, a także pragnienie życia we wspólnocie.

Potem trzeba zrobić jeszcze kilka kroków.
Postulat – poznanie Zgromadzenia od wewnątrz, żyjąc już we wspólnocie. To może potrwać dwa lata, w czasie których kandydaci do kapłaństwa studiują filozofię w Lublinie, a kandydaci na braci podejmują naukę na specjalistycznych kursach lub studiach.
Nowicjat – roczny okres zgłębiania zasad życia zakonnego, poznawania duchowości i charyzmatu zgromadzenia oraz przygotowania do złożenia ślubów zakonnych. Nowicjat kończy się złożeniem pierwszej profesji zakonnej (czyli ślubów).
Juniorat – sześcioletnie nabywanie wprawy w praktykowaniu tego, co poznało się w nowicjacie, czyli wzrastanie ku niebu i studia teologii (dla kandydatów do kapłaństwa) oraz kontynuowanie nauki (dla kandydatów na braci). Juniorat kończy się złożeniem ślubów wieczystych, po których przychodzi czas na święcenia diakonatu i święcenia kapłańskie (dla kandydatów do kapłaństwa).

Uwaga!
Paulista to ksiądz lub brat zakonny, którego nazywamy uczniem Boskiego Mistrza. Brat paulista w niczym nie jest gorszy od księdza paulisty, ani ksiądz od brata. To różne charyzmaty w ramach tego samego Zgromadzenia.

Zostać paulistą może więc każdy, kto:
– słyszy głos powołania i szczerze pragnie poświęcić się Bogu i ludziom w życiu zakonnym;
– cieszy się dobrym zdrowiem fizycznym i psychicznym;
– jest zrównoważony osobowościowo;
– reprezentuje odpowiedni poziom intelektualny;
– jest zdolny do życia we wspólnocie;
– wykazuje zainteresowanie rozwojem osobistego życia duchowego
– świadomie i z własnego wyboru pragnie wstąpić do zgromadzenia;
– pragnie głosić Ewangelię, wykorzystując w tym celu różnorodne środki przekazu

Potrzebne dokumenty:
– pisemna prośba o przyjęcie do Towarzystwa Świętego Pawła skierowana do Przełożonego Regionalnego z podaniem odpowiedniej motywacji;
– życiorys;
– świadectwo chrztu i bierzmowania;
– świadectwo maturalne;
– opinia proboszcza;
– zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia oraz opinia psychologa o braku przeciwwskazań;
– 2 zdjęcia;
– dowód osobisty i książeczka wojskowa – do wglądu.


Napisz do nas!




br. Adam Szczygieł SSP



O paulistach (foto prezentacja)