SOBOTA XXI TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (1 Kor 1,26-31)

Chrystus stal się dla nas mądrością

Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.

Przypatrzcie się, bracia, powołaniu waszemu. Niewielu tam mędrców według oceny ludzkiej, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych. Bóg wybrał właśnie to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mędrców, wybrał to, co niemocne, aby mocnych poniżyć; i to, co nie jest szlachetnie urodzone według świata i wzgardzone, i to, co nie jest, wyróżnił Bóg, by to, co jest, unicestwić, tak by się żadne stworzenie nie chełpiło wobec Boga.
Przez Niego bowiem jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i uświęceniem, i odkupieniem, aby jak napisano, „w Panu się chlubił ten, kto się chlubi”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 33,12-13.18-19.20-21)

Refren: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
Pan spogląda z nieba, *
widzi wszystkich ludzi.

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
na tych, którzy czekają na Jego łaskę.
Aby ocalił ich życie od śmierci *
i żywił ich w czasie głodu.

Dusza nasza oczekuje Pana, *
On jest naszą pomocą i tarczą.
Raduje się w Nim nasze serce, *
ufamy Jego świętemu imieniu.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Por. Ef 1,17-18)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Niech Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa
przeniknie nasze serca swoim światłem,
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 25,14-30)

Przypowieść o talentach

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:
„Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana.
Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczai się rozliczać z nimi.
Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: «Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem». Rzekł mu pan: «Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana».
Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, i powiedział: «Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem». Rzekł mu pan: «Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię; wejdź do radości twego pana».
Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: «Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność».
Odrzekł mu Pan jego: «Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz w ciemności : tam będzie płacz i zgrzytanie zębów»”.

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Grzech marnotrawstwa

Przypowieść o talentach skłania do postawienia pytania o powody, dla których wydaje się nam, że Bóg nie wszystkich traktuje jednakowo. Dlaczego niektórzy mogą się cieszyć pełnią Jego łaski, a innym wydaje się, że Bóg ich opuścił, bo im nie pomaga? Klucz, według którego działa Bóg, pozostaje wielką tajemnicą. Ale możemy być pewni, że troszczy się każdego człowieka. Z każdym chce mieć bardzo osobistą więź i każdego prowadzi wytyczoną przez siebie drogą. Dramat zaczyna się wówczas, gdy człowiek nie odpowiada na Boże wezwania, gdy marnuje otrzymane od Niego dary. Grzech zaniedbania jest bardzo poważnym przewinieniem moralnym. Dlatego ciągle musimy walczyć, aby Boże dary były wykorzystywane w sposób właściwy. Aby nie zmarnowała się żadna łaska wysłużona przez Chrystusa na krzyżu.
Mistrzu, moim wielkim problemem jest to, że niezbyt wierzę w to, że obdarzyłeś mnie jakimiś talentami. Czuję się tak mało ważny, tak nikczemny i niegodny, że nie jestem w stanie osiągnąć pełnej dojrzałości osobowej. Pomóż mi wzmocnić poczucie własnej wartości i przekonaj mnie, że posiadam wiele tego, czym mógłbym podzielić się z innymi. Że ja sam jestem tym darem, który Ty przekazujesz dla świata.

 
   Rozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2010”, Edycja Świętego Pawła