PIĄTEK XXI TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (1 Kor 1,17-25)

Mądrość świata i mądrość Boża

Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.

Bracia:
Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża. Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia.
Napisane jest bowiem: „Wytracę mądrość mędrców, a przebiegłość przebiegłych zniweczę”. Gdzie jest mędrzec? Gdzie uczony? Gdzie badacz tego, co doczesne? Czyż nie uczynił Bóg głupstwem mądrości świata?
Skoro bowiem świat przez mądrość nie poznał Boga w mądrości Bożej, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawić wierzących. Tak więc gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan, dla tych zaś, którzy są powołani, tak spośród Żydów, jak i spośród Greków, Chrystusem, mocą Bożą i mądrością Bożą. To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 33,1-2.4-5.10-11)

Refren: Pełna jest ziemia łaskawości Pana.

Sprawiedliwi, radośnie wołajcie na cześć Pana, *
prawym przystoi pieśń chwały.
Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.

Bo słowo Pana jest prawe, *
a każde Jego dzieło godne zaufania.
On miłuje prawo i sprawiedliwość, *
ziemia jest pełna Jego łaski.

Pan udaremnia zamiary narodów, *
wniwecz obraca zamysły ludów.
Zamiary Pana trwają na wieki, *
zamysły Jego serca przez pokolenia.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Łk 21,36)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie,
abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 25,1-13)

Przypowieść o dziesięciu pannach

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść:
„Podobne jest królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły ze sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się oblubieniec opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły.
Lecz o północy rozległo się wołanie: «Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie». Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: «Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną». Odpowiedziały roztropne: «Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie».
Gdy one szły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną i drzwi zamknięto. W końcu nadchodzą i pozostałe panny, prosząc: «Panie, panie, otwórz nam». Lecz on odpowiedział: «Zaprawdę powiadam wam, nie znam was».
Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny”.

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Światło życia

Przypowieść o dziesięciu pannach pomaga nam dostrzec potrzebę utrzymywania nieustannie żywego płomienia wiary. W muzeum Ziemi Świętej znajdującym się w Santiago de Compostela przechowuje się dużą kolekcję lamp. Prawie wszystkie wykonane są z wypalonej gliny, niektóre z nich powchodzą nawet z epoki Jezusa. Są niewielkie, stąd też wynikała potrzeba posiadania zawsze w pogotowiu zapasu oliwy. W pewnej mierze ta lampka jest symbolem naszego życia. Podtrzymujmy w nas ten ogień nadziei, który karmiony jest oliwą miłości.
Jestem powołany, aby być światłem świata. Moje życie jest jak świeca, która spala się wtedy, kiedy daje światło. Lecz są takie momenty, w których czuję się osłabiony i przytłoczony wieloma problemami, a wówczas jest tak, jakby moje światło szybko wygasało. Ale właśnie wtedy Ty przychodzisz mi na pomoc, dlatego że jesteś oliwą, która pozwala mi utrzymać żywy płomień mojej wiary, mojego życia.

 
   Rozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2010”, Edycja Świętego Pawła