ŚW. BARTŁOMIEJA APOSTOŁA - ŚWIĘTO



PIERWSZE CZYTANIE  (Ap 21,9b-14)

Kościół zbudowany na fundamencie Apostołów

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła.

Anioł tak się do mnie odezwał: „Chodź, ukażę ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka”.
I uniósł mnie w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą, i ukazał mi Miasto Święte, Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, mające chwałę Boga. Źródło jego światła podobne do kamienia drogocennego, jakby do jaspisu o przejrzystości kryształu.
Miało ono mur wielki a wysoki, miało dwanaście bram, a na bramach dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu pokoleń synów Izraela.
Od wschodu trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy, i od zachodu trzy bramy. A mur Miasta ma dwanaście warstw fundamentu, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka.

Oto słowo Boże.
 
W kosciołach, w których obchodzi się uroczystość powyższe pierwsze czytanie (Ap 21,9b-14) staje się drugim, a za pierwsze czytanie służy poniższe (Iz 49,1-6). W innych kościołach, gdzie obchodzi się tylko święto odczytujemy jedno czytanie (powyższe - Ap 21,9b-14), a poniższe opuszczamy.


PIERWSZE CZYTANIE (Iz 49, 1-6)

Ustanowię Cię światłością dla pogan.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Wyspy, posłuchajcie Mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał Mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki Mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: „Tyś Sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”.
Ja zaś mówiłem: „Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą”.
A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela.
I rzekł mi: „To zbyt mało, iż jesteś Mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi”.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 145,10-11.12-13ab.17-18)

Refren: Niech wierni Twoi sławią Twe królestwo.

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
i niech Cię błogosławią Twoi święci.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
i niech głoszą Twoją potęgę.

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, *
wszystkich wzywających Go szczerze.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 1,49b)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nauczycielu, Ty jesteś Synem Bożym,
Ty jesteś Królem Izraela.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (J 1,45-51)

Prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: „Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy, Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu”.
Rzekł do niego Natanael: „Czyż może być co dobrego z Nazaretu?”
Odpowiedział mu Filip: „Chodź i zobacz”.
Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego, i powiedział o nim: „Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu”.
Powiedział do Niego Natanael: „Skąd mnie znasz?”
Odrzekł mu Jezus: „Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod drzewem figowym”.
Odpowiedział Mu Natanael: „Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś królem Izraela!”
Odparł mu Jezus: „Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: «Widziałem cię pod drzewem figowym»? Zobaczysz jeszcze więcej niż to”.
Potem powiedział do niego: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego”.

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Integralność duszy

Natanael to imię apostoła, którego dzisiaj powszechnie znamy jako Bartłomieja. Kiedy Jezus rozmawiał z nim, pochwalił w sposób szczególny jego prawość, spójność, brak dwulicowości i obłudy. W dzisiejszych czasach nie jest łatwo spotkać takie osoby, które myślą praworządnie i ich czyny są spójne z wyznawanymi zasadami. W tak bardzo zróżnicowanym społeczeństwie, jak nasze, na pierwszy rzut oka przeważają osoby, które opierają swoje życie na czymś w rodzaju egzystencjalnego kłamstwa. Doceniający znacznie bardziej to, co widoczne na zewnątrz, powierzchowne i ulotne, niż wnętrze człowieka, w którym rodzą się duchowe wartości: miłość, pokój, dobroć, współczucie, sprawiedliwość i nadzieja.
Uważam siebie za niespójnego człowieka, gdyż nie zawsze staję na wysokości miłości, którą – jak mi się zdaje – kieruję się w życiu. Z tego powodu potrzebuję Ciebie obok mnie, abyś był niezłomnym źródłem inspirującym moje myślenie i działanie. Nie opuszczaj mnie, Panie!

 
   Rozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2010”, Edycja Świętego Pawła