WTOREK XX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (Ez 28,1-10) 

Proroctwo przeciw pysze króla Tyru

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela.

Pan skierował do mnie te słowa: „Synu człowieczy, powiedz władcy Tyru: «Tak mówi Pan Bóg: Ponieważ serce twoje stało się wyniosłe, powiedziałeś: Ja jestem Bogiem, ja zasiadam na Boskiej stolicy w sercu mórz, a przecież ty jesteś tylko człowiekiem, a nie Bogiem, i rozum swój chciałeś mieć równy rozumowi Bożemu. Oto jesteś mędrszy od Danela, żadna tajemnica nie jest ukryta przed tobą. Dzięki swej przezorności i sprytowi zdobyłeś sobie majątek, a nagromadziłeś złota i srebra w swoich skarbcach. Dzięki swojej wielkiej przezorności, dzięki swoim zdolnościom kupieckim pomnożyłeś swoje majętności i serce twoje stało się wyniosłe z powodu twego majątku».
Dlatego tak mówi Pan Bóg: « Ponieważ rozum swój chciałeś mieć równy rozumowi Bożemu, oto dlatego sprowadzam na ciebie cudzoziemców, najsroższych spośród narodów. Oni dobedą mieczy przeciwko urokowi twojej mądrości i zbezczeszczą twój blask. Zepchną cię do dołu i umrzesz śmiercią nagłą w sercu mórz. Czy będziesz jeszcze mówił: «Ja jestem Bogiem» w obliczu swoich oprawców? Przecież będziesz tylko człowiekiem, a nie Bogiem w ręku tego, który cię będzie zabijał. Umrzesz śmiercią nieobrzezanych, z ręki cudzoziemców, ponieważ Ja to postanowiłem”, mówi Pan Bóg.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Pwt 32, 26-27.27-28.30.35 36)

Refren: Ja, Pan, śmierć daję i Ja sam ożywiam.

Rzekłem: „Ja ich wygładzę, *
wygubię ich pamięć u ludzi”.
Ale się bałem drwiny wroga, *
że przeciwnicy ich będą się łudzić.

Będą się łudzić, mówiąc: „Nasza ręka przemożna, *
a nie Pan uczynił to wszystko”.
Gdyż jest to plemię niemądre *
i nie mające rozwagi.

Jak może jeden odpędzać tysiące, *
a dwóch odpierać dziesięć tysięcy?
Dlatego, że ich sprzedała Skała, *
że Pan ich wydał na łup.

Nadchodzi bowiem dzień klęski, *
los ich gotowy, już blisko.
Bo Pan swój naród obroni, *
litość okaże swym sługom.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (2 Kor 8,9)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus Chrystus, będąc bogatym, dla was stał się ubogim,
aby was swoim ubóstwem ubogacić.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 19,23-30)

Nagroda za wyrzeczenie podjęte dla Chrystusa

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Zaprawdę powiadam wam: Bogaty z trudnością wejdzie do królestwa niebieskiego. Jeszcze raz wam powiadam: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego”.
Gdy uczniowie to usłyszeli, przerazili się bardzo i pytali: „Któż więc może się zbawić?”
Jezus spojrzał na nich i rzekł: „U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe”.
Wtedy Piotr rzekł do Niego: „Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?”
Jezus zaś rzekł do nich: „Zaprawdę powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzyście poszli za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach sądząc dwanaście pokoleń Izraela. I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci lub siostry, ojca lub matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne odziedziczy.
Wielu zaś pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi.”

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Mieć po to, by dzielić się z innymi

Ostrzeżenie Jezusa na temat niebezpieczeństwa bogactw brzmi w naszych czasach jak coś niepokojącego, a nawet wręcz gorszącego. W naszych społeczeństwach dążymy do bogactwa, jawi się ono nam jako synonim szczęścia. Istnieje nawet taka religijna koncepcja, według której posiadanie bogactw uznawane jest za znak Bożego błogosławieństwa. Lecz stwierdzenie Jezusa zdaje się być bardzo jasne i stanowcze. Bogactwa mogą oddalić człowieka od Boga, jeśli w nich pokłada wszystkie nadzieje. Istnieje pewna forma pogodzenia duchowości z posiadanymi dobrami materialnymi: to solidarność, dzielenie się z innymi i dbanie o dobro całego społeczeństwa, o postęp materialny oparty na społecznej sprawiedliwości oraz sprawiedliwym podziale dóbr. Kto posiada władzę, będzie się starał wykorzystywać ją do swoich celów, a to nie jest postawa właściwa dla uczniów Jezusa.
Jezu, Ty stałeś się ubogi, aby mnie swoim ubóstwem ubogacić. Pomóż mi przełamywać mój egoizm, abym chciał i potrafił dzielić się tym, co mam. Otwórz moje oczy, abym umiał dostrzec ludzką krzywdę i w miarę moich możliwości starał się jej zaradzić.

 
   Rozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2010”, Edycja Świętego Pawła