PONIEDZIAŁEK XX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (Ez 24,15-24)

Zapowiedź zburzenia Jerozolimy

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela.

Pan skierował do mnie te słowa: „Synu człowieczy, oto zabieram ci nagle radość twych oczu, ale nie lamentuj ani nie płacz, ani nie pozwól, by ci płynęły łzy. Wzdychaj w milczeniu, nie przybieraj żałoby jakby po umarłym, zawiąż sobie zawój dokoła głowy, sandały włóż na nogi, nie przysłaniaj brody, nie spożywaj chleba żałoby”.
Mówiłem do ludu mego rano, a wieczorem umarła mi żona, i uczyniłem rano tak, jak mi rozkazano.
A lud mówił do mnie: „Czy nie wyjaśnisz nam, co znaczy dla nas to, co czynisz?”
Wówczas powiedziałem do nich: „Pan skierował do mnie te słowa: «Powiedz domowi Izraela: To mówi Pan Bóg: Oto Ja pozwalam bezcześcić świątynię moją, dumę waszej potęgi, radość waszych oczu, tęsknotę waszych serc. Synowie wasi i córki wasze, których opuściliście, od miecza poginą. Wy zaś tak uczynicie, jak Ja uczyniłem: brody nie będziecie przysłaniać, nie będziecie spożywać chleba żałoby, ale mając zawoje na głowach i sandały na nogach, nie będziecie narzekać ani płakać. Będziecie schnąć z powodu nieprawości waszych i będziecie wzdychać jeden przed drugim. Ezechiel będzie dla was znakiem. To, co on uczynił, będziecie i wy czynili, gdy to nastąpi. I poznacie, że Ja jestem Panem»”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Pwt 32,18-19.20.21)

Refren: Stwórcę i Boga swego porzuciłeś.

Gardzisz Skałą, co ciebie wydała, *
zapomniałeś o Bogu, który cię zrodził.
Zobaczył to Pan i wzgardził, *
oburzony na własnych synów i córki.

I rzekł: „Odwrócę od nich oblicze, *
zobaczę ich koniec.
Gdyż są narodem niestałym, *
dziećmi, co nie mają wierności.

Mnie do zazdrości pobudzili nie-bogiem, *
rozjątrzyli Mnie swymi czczymi bożkami;
i Ja ich do zazdrości pobudzę nie-ludem, *
rozjątrzę ich głupim narodem”.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 5,3)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Błogosławieni ubodzy w duchu,
albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 19,16-22)

Rada ubóstwa

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Pewien człowiek zbliżył się do Jezusa i zapytał: „Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?”
Odpowiedział mu: „Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania”.
Zapytał Go: „Które?”
Jezus odpowiedział: „Oto te: nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego jak siebie samego”.
Odrzekł Mu młodzieniec: „Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?”
Jezus mu odpowiedział: „Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną”.
Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Zostawić wszystko, aby otrzymać znacznie więcej

Ewangeliczny radykalizm nie dopuszcza żadnych zająknięć. W posłaniu Jezusa nie ma miejsca dla przeciętności, jednak ten, kto idzie za Nim, nie staje się nagle kimś niezwykłym. Pójście za Mistrzem oznacza, że człowiek zaczyna żyć konsekwentnie określoną hierarchią wartości. Oczywiście wszystko opiera się na wolnym wyborze, oznaczającym również pozostawienie dóbr materialnych, które nie są niezbędne do życia i zachowania godności. Interesujący jest fakt, że Mateusz wkłada w usta Jezusa te przykazania Prawa Bożego, które odnoszą się do innych, do bliźniego, do naszych relacji z innymi osobami, a także do tego, co może być szkodliwe w naszym zachowaniu i postawie.
Twoje słowa, Mistrzu, wprawiają mnie w zachwyt i nie mogę zaprzeczyć, że powodują poruszenie mojego serca, budząc moje ideały. Lecz zaraz potem realizm życia, z jego wymaganiami, gasi ten ogień. Ale mimo to Ty nie przestawaj podtrzymywać płomienia w kominku mojego życia.

 
   Rozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2010”, Edycja Świętego Pawła