SOBOTA XIX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (Ez 18,1-10.13b.30-32)

Odpowiedzialność osobista

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela.

Pan skierował do mnie te słowa: „Z jakiego powodu powtarzacie między sobą tę przypowieść o ziemi izraelskiej: «Ojcowie jedli zielone winogrona, a zęby ścierpły synom?»
Na moje życie, mówi Pan Bóg. Nie będziecie więcej powtarzali tej przypowieści w Izraelu. Oto wszystkie osoby są moje: tak osoba ojca, jak osoba syna. Są moje. Umrze tylko ta osoba, która zgrzeszyła.
Ktokolwiek jest sprawiedliwy i przestrzega prawa i sprawiedliwości, kto nie jada mięsa z krwią i oczu nie podnosi ku bożkom izraelskim, nie bezcześci żony bliźniego, nie zbliża się do żony w okresie jej nieczystości, nie krzywdzi nikogo, zwraca zastaw dłużnikowi, nie popełnia rozboju, łaknącemu udziela swego chleba, nagiego przyodziewa szatą, nie uprawia lichwy, nie żąda odsetek, odsuwa swą rękę od nieprawości, sprawiedliwie rozsądza między jednym człowiekiem a drugim, stosuje się do moich ustaw i zachowuje wiernie moje przykazania, postępując uczciwie - ten na pewno żyć będzie, mówi Pan Bóg.
Lecz jeśliby zrodził syna gwałtownika i rozlewającego krew, winnego jednej z tych zbrodni, ten nie będzie żył. Ten na pewno umrze, a odpowiedzialność za krew jego spadnie na niego samego.
Dlatego, domu Izraela, będę was sądził, każdego według jego postępowania, mówi Pan Bóg. Nawróćcie się! Odstąpcie od wszystkich waszych grzechów, aby wam już więcej nie były sposobnością do przewiny. Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy, któreście popełniali przeciwko Mnie, i stwórzcie sobie nowe serce i nowego ducha. Dlaczego mielibyście umrzeć, domu Izraela? Ja nie mam żadnego upodobania w śmierci, mówi Pan Bóg. Zatem nawróćcie się, a żyć będziecie”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 51,12-13.14-15.18-19)

Refren: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste.

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste *
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza *
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Przywróć mi radość z Twojego zbawienia *
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.
Będę nieprawych nauczał dróg Twoich *
i wrócą do Ciebie grzesznicy.

Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz *
i całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.
Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, *
pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Por. Mt 11,25)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 19,13-15)

Jezus błogosławi dzieci

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Przynoszono do Jezusa dzieci, aby włożył na nie ręce i pomodlił się za nie; a uczniowie szorstko zabraniali im tego. Lecz Jezus rzekł: „Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy królestwo niebieskie”. Włożył na nie ręce i poszedł stamtąd.

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Do kogo należy królestwo?

W czasach Jezusa dzieci wraz z kobietami nie znaczyły wiele w kontekście kulturalnym, politycznym, ekonomicznym, religijnym i społecznym. Chłopcy i dziewczęta całkowicie zależeli od woli ojca, tak więc nie stanowili dla nikogo żadnego wzorca, co najwyżej wiązano z nimi jakieś nadzieje na przyszłość, gdyż posiadanie potomstwa uznawane było za znak Bożego błogosławieństwa. Dzieci były niejako koroną chwały dla mężczyzny. Jezus natomiast po raz kolejny zaskakuje swoim spojrzeniem na ten temat. Dla Niego dzieci stają się przykładem postawy, jaką należy zachować, jeśli pragnie się wejść do królestwa niebieskiego. Dziecięca prostota i niewinność to niezbędne postawy, aby móc stanąć u bram nieba. Raz jeszcze ci, którzy w oczach świata się nie liczą, dla Jezusa są kimś uprzywilejowanym.
Chciałbym odzyskać niewinność mojego dzieciństwa, kiedy wszystko było marzeniami i pragnieniami, które dopiero miały się spełnić. Kiedy życie było nieustanną zabawą, która dawała radość sercu. Proszę Ciebie, Mistrzu, abyś zbliżył się do mnie i podał mi Twoją rękę, abym odzyskał godność bycia dzieckiem Bożym.

 
   Rozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2010”, Edycja Świętego Pawła